Er zijn van die momenten dat je bepaalde dingen in vraag stelt. Naar aanleiding van deze dingen, overloop je de rest van je leven ook even mee.
Zo sneed ik een heel aantal dagen geen stempels. In het hele jaar was er geen enkele dag dat ik niet aan stempels dacht. Tot enkele dagen geleden. Ik had er geen zin in en stelde mezelf de vraag of ik het wel graag deed en waarom dat ik het eigenlijk deed.
En dan komt er een moment, dat de rest gewoon snakt naar de dingen die je maakt. Ze steken (virtuele) armen naar je uit. Je krijgt berichtjes, mails en zelfs post. De 'waarom'-vraag verdwijnt vanzelf.
Je had enkel een beetje tijd nodig om terug met beide voeten op de grond te komen. Je waagde je eerst aan enkele stempels. Maar, nu weet je: iedereen staat klaar voor je, zelfs als je terug even neervalt.
Et voila, Karen.Stempels is terug!
Vers van de pers:
- Juf Melanie met een klein vogeltje
- Juf Pascale ook met een vogeltje
- Juf Helma met een zelfportret
- kersje op de taart, voor de suikerboontjes en zo.
- Frederik, die we nooit zullen vergeten door een stempel met zijn eigen handschrift en een vrolijke zonnebloem
- naamstempel, voor de allerliefste, jarige Tessa ;)
- adresstempel, snel te gebruiken voor al het postverkeer
- uiltje, om de doopsuikers te versieren
- William, te gebruiken voor enkele naamkaartjes bij de suikerbonen
- creatieve Kelly naait graag en dat zag ze graag terug komen in haar stempel
- logostempel Titatimi, voor een webwinkel met leuke genaaide hebbedingen
