Deze week werd ik voor de allereerste keer tante. Het voelt allemaal erg speciaal aan. Ik voel me 'ouder'. Tante is dan ook een 'oud' woord, vind ik. Het klinkt ervaren en volwassen. Zo voel me me gelukkig nog niet.
Ik dacht dat het een jongen zou zijn, maar hoopte op een meisje. En wat had ik geluk! Zij werd een 'Mira'.
Negen maanden tijd had ik om iets te fabriceren. En cadeautje voor iemand naaien vind ik steeds een uitdaging. Ik heb namelijk altijd de angst dat het na de eerste keer volledig uit mekaar rafelt, scheurt, etc.
Het werd een slab. Op groot formaat, voor als ze al een echte smosser is. Ik volgde de handleiding van meisjesmama. Zeer goed en duidelijk! Denk er wel aan dat je het patroon nog zelf moet uittekenen op basis van haar schets. En haar schets niet als patroon neemt, zoals ik.
Het labeldoekje zag je hier ook al verschijnen. Dat gaf ik ook cadeau, want zelf ben ik er niets mee :)
Tenslotte gaf ik ook een stempel met naam. En zo had ik ook onmiddellijk een origineel kaartje!
De kersverse ouders gebruikten ook mijn stempel op Mira's geboortekaartje en op de doopsuikertjes! Wat een eer voor mij. Ik ben er super trots op!
