Fotokabien: januari 2013

Nog even oefenen voor het examen van morgen.


Elke maand maken we een foto via de Photocabine, tenzij we een echt hokje tegenkomen. Een initiatief van twee meisjes om even stil te staan bij de kleine (of grote) veranderingen. Meer info of meedoen? Kijk hier.

Folkstage Kalmthout

foto door Charlotte Samyn

Het is alweer voorbij, maar ik heb net een fantastische folkstage, in Kalmthout, achter de rug!

We leerden enkele liedjes en hadden een leuke groep. We sliepen in knusse tentjes .. ik had zelfs een tentmaatje. We aten héérlijke yoghurt, pasta en barbecue. En 's avonds dansten we er op los.

Ik had ook het geluk om op de laatste dag jarig te zijn! 

foto door Charlotte Samyn

duizend-en-één-nacht

Ik heb zo van die vrienden.. 

Zoals je kan zien, vormen we samen een bandje. Drie trekzakken en een doedelzak, het past perfect. In onze dromen zien we ons later al op een groot podium staan. ;)

En zo verzinnen we soms nog van die leuke dingen. Zoals een groot droomhuis, voor ons allemaal. Al moeten de wederhelften daar nog mee instemmen. Of we beelden ons in dat we voor een keertje enge monsters zijn.

Ieder van ons heeft een specialiteit. Zo is de ene een echte kokkin en maakt ze heerlijke cocktails mét diepvriesfruit. De tweede is super in het verzenden van troostpakketten en in fimo is ze de beste! De derde is een specialist in alles wat betreft 'snoepjes' en hij is een goede danser.

Mijn vrienden zijn de liefste. Ik zou ze nooit meer kunnen missen! 

Het straffe is, dat één ervan zo zot is om met mij op reis te gaan. En nog wel ver van huis ook! hopelijk kan ze het uithouden met mij

We kozen het land van duizend-en-één-nacht. Het land waar sprookjes uitkomen!  Een lekker warm, Noord-Afrikaans land.

Heb je onvergetelijke tips voor ons over Marokko of welbepaald Fez? Schrijf ze zeker neer!

Zij vraagt, ik speel..

Mira vroeg, ik speel.

Dit liedje leerde ik op het gehoor aan in mijn eerste, echte trekzakles.

Hou bij deze wel in het achterhoofd dat ik nog een beginner ben :)

Enkel geluid kreeg ik (na uren zoeken en aanpassen) niet toegevoegd. 

Het filmpje opnemen lukte goed, na 10 pogingen. 

Maar voila, hier gaan we dan: 'Trois matelots du port de Brest'.

Je kan er een 'andro' op dansen!

Trekzak voor meisjes

Een lange tijd geleden sprak ik hier over het lenen van een trekzak (accordeon) van een vriendin. Van het éne kwam het andere.. inmiddels speel ik al enkele melodietjes. (.. die in verre van perfect zijn :) )

Ik kreeg honger naar meer en schreef me -onder aanraden van enkele folkies- in op de internationale stage van volksmuziek in Gooik.

Een 'eigen' instrument mag er niet ontbreken! Sinds enkele dagen huur ik een diatonische accordeon van Viseur. Een goede vriend had hetzelfde idee als mij. We bezitten beiden hetzelfde toestel en hierdoor is de kans op verwisselen groot.

Gisteren nam ik deel aan de Knappe Knoopjes en besloot hier iets aan te doen. Met mooi Petit Pan stof maakte ik twee armbandjes: één voor mijn trekzak en ééntje voor mijn vervoerszak.

Voila, ze zullen niet meer verwisseld worden!

ps: de roosjes op de zijkant van de trekzak, vind ik geweldig :) en de retro bloemmetjes aan de binnenzijde ook!

ps2: ik zoek nog steeds trekzakles in Limburg..

Je bent jong en je wilt wat!

De reden dat ik even minder blogde heeft te maken met verschillende elementen:

Uit mijn potlood kwamen geen illustraties gelopen. De naailes had een 'pedagogische studiedag', dus draaide mijn machien niet op volle toeren. En voor de rest gebeurde er niet veel bijzonder.

Maar, lieve lezers, ik lag ook niet op mijn luie krent!

Nee, ik werkte aan twee geheime projecten. :)

Buiten dat was er ook nog een andere oorzaak. Het begon lang geleden, toen mijn haren nog wild en lang waren. En nee, het gaat hier niet over de kus op de foto (al is dat soms ook wel een reden). Kijk gerust een beetje naar beneden.

Op het feestje van mijn beste maatje L. nam ik L.'s trekzak in handen en speelde (lees: trok wat heen en weer). Nadien nam L. het zelf over en ja, ze is/was een waar talent.

Enkele maanden later besloot het lief een trekzak van een andere, wijze vriendin I. te lenen. Aldus bracht hij vaak dat houten instrument mee naar hier. Uit het heen en weer getrek, van mezelf, begonnen steeds meer en meer noten te klinken.

Het lief heeft inmiddels weinig tijd voor de trekzak en besluit hem terug te geven aan I.. Mmm.. dit bezorgde mij pijn in het hart. Voor het lief de trekzak binnenbrengt, leen ik hem voor een weekje.

En nu dat mooie ding hier toch staat, heb ik al vlijtig geoefend!

Als hij me echt ligt, ga ik hem lenen.

En wie weet ben ik later een talent, net zoals L. en I. !

ps: ik zoek nog accordeonlessen omgeving Hasselt (liefst zonder notenleer, want dat kan ik al)