Geboorteverhaal van Klaas

Geboorteverhaal Klaas

Hier voor jullie het geboorteverhaal van onze zoon, of wat ik me er nog van herinner... Hopelijk kan ik met dit verhaal andere aanstaande mama's met een stuitligger overtuigen om toch niet onmiddellijk voor een keizersnede te kiezen, maar te zoeken of er andere mogelijkheden zijn. Want dat deed ik en al verklaarden velen mij 'zot', ik zou het zo opnieuw doen...

Sinds 20 weken zwangerschap lag onze Klaas in stuit. Na dagen oefeningen te doen: op handen en knieën, handenstand, een koud compress op de buik en onderaan een warm, muziek afspelen onderaan, hurken en omhoog springen in het zwembad, moxa therapie en tenslotte een uitwendige kering, bleef onze Klaas koppig in stuit liggen. Onze gynaecoloog, Ingrid Thijs, zag een stuitbevalling wel zitten. Alleen was de rest van het team niet zo zeker over een stuitbevalling en dit maakte mij bang. Ik wilde namelijk zeker zijn dat het niet zou uitdraaien op een spoedkeizersnede, gewoon omdat het team het niet meer zag zitten... Op 38 weken maakte ik -zeer last-minute- een afspraak bij Cha'Ban in Antwerpen. Hij en zijn team doen stuitbevallingen in St. Vincentius, Antwerpen. De grootte van mijn bekken werd ook in die week gemeten met een scan en goedgekeurd. 

Al voor mijn zwangerschap was ik overtuigd om thuis te bevallen. De stuitligging bracht eerlijk gezegd veel stress te weeg, vooral omdat de tijd om beslissingen te maken elke dag korter werd. Een keizersnede zag ik helemaal niet zitten. Gelukkig kwam ik via vriendinnen in contact met de juiste mensen en tot mijn grote opluchting mochten we van Cha'Ban voor een stuitbevalling gaan. 

Op donderdag 10 februari, de uitgerekende datum, kreeg ik om 10 uur 's avonds enkele voorweeën en veel slijmverlies. We waren diezelfde dag nog naar de gynaecoloog geweest, die constateerde twee cm ontsluiting. Eerst probeerde ik nog te slapen, maar dat was lastig, dus besloot ik om beneden wat tv te kijken. We timde de weeën met een weeëntimer-app, maar ze kwamen erg onregelmatig, de hele nacht door. Vrijdag 11 februari had ik de hele dag nog last van voorweeën. Ik voelde me 's morgens ellendig. Maar de weeën zetten niet door, dus ging Tom nog werken. Hij kwam om half 11 al terug thuis omdat zijn collega's vonden dat hij bij mij moest zijn. Ondanks dat mijn weeën niet doorzetten, was ik wel erg blij dat Tom thuis was.

Tom en ik gingen in de namiddag nog wandelen in de Halve Maan. Zo hoopten we dat de weeën na een wandeling zouden doorzetten. Onderweg moesten we af en toe stoppen om een pijnscheut op de vangen, maar het viel allemaal goed mee. Ondanks de wandeling werden de weeën niet regelmatiger.

'S avonds belden we Patty, onze vroedvrouw van Bollebuik, om haar op de hoogte te stellen dat het misschien wel begonnen kon zijn. Zo waren wij gerustgesteld en kon Patty Johanne, onze andere vroedvrouw, op de hoogte brengen als haar wacht zou wisselen om 2u 's nachts.

'S avonds was er niet echt voorruitgang. Tom raadde me aan vroeg te gaan slapen, dus deed ik dat en kroop ik om 21u mijn bed in. Tot 24u kon ik slapen.. daarna werden de weeën intenser. Ik ging weer naar beneden. Tom bleef slapen, tot dat ik hem riep omdat ik geen blijf meer met mezelf wist.. Rond half 1-1u brak mijn water. Dit was geen vloed, maar water -niet zo dik als het slijm dat ik verloor- dat ik in kleine druppeltjes verloor. Om zeker te zijn van dit, blies ik op mijn hand en vingen we het water op om te zien of het helder was. Het water zag licht roze met kleine vlokjes. Na 2u, bij de wisseling van wacht tussen Patty en Johanne, belden we Johanne op. Zij besloot onmiddellijk te komen omdat een stuitbevalling soms wel snel kan gaan.

Om 3u kwam Johanne aan bij ons en ze stelde vast dat ik 5-6cm ontsluiting had. We besloten onmiddellijk naar Sint Vincentius in Antwerpen te vertrekken, waar we om 4u 's nachts aankwamen. Ik had de rit naar ginds erger verwacht. Op het moment kon ik wel geen radio verdragen. We waren snel (op 50 minuten) ter plekke.. Gelukkig is er 's nachts geen file!

In het ziekenhuis mochten we ons installeren in de verloskamer. Tijdens een wee wreef Johanne over de onderkant van mijn rug, terwijl ik op een bal zat, leunde op het bed met mijn hoofd en Tom me hielp met in- en uitademen. Ik kreeg ook een infuus, voor als de weeën tijdens de bevalling zouden stilvallen. Tussen de weeën door probeerde ik rond te lopen, wat rijstwafels te eten en aquarius te drinken.

De ontsluiting vorderde na een tijdje niet meer zo goed en bleef na een paar uurtjes hangen op 7-8cm. Cha'Ban werd gebeld en ik kreeg oxytocine bij, zodat de ontsluiting verder zou vorderen. Het was ook moeilijk om de harttonen van Klaas bij te houden. Tijdens een wee vielen ze soms weg of kregen we mijn harttonen te horen (door de ouderdom van het apparaat). Maar het hartje daalde soms ook en daarom moest het een beetje vooruit gaan. Door de oxitocine werden de weeën feller en pijnlijker. Bij 8-9 cm kreeg ik ook lichte persdrang. Dit moment vond ik het zwaarste van de hele bevalling. Voorheen viel alles allemaal erg goed mee.. Ik ving de pijnlijke weeën nog steeds op, op de bal, knijpend in Toms arm en tussendoor probeerde ik rond te lopen, zodat Klaas goed zou zakken.

De persdrang werd feller en feller bij 9,5cm. Ik nam plaats op het bed (op handen en knieën) zodat de baarmoedermond nog verder zou verstrijken. Tussen de weeën door deed ik nog even een dutje. De weeën waren nu heel stevig. Klaas was nog niet volledig ingedaald om te mogen persen (H2), wat ik met de persdrang verschrikkelijk vond.

Uiteindelijk mocht ik toch aan het persen beginnen. Het persen op de baarkruk zag ik niet meer zitten, dus werd het bed omgebouwd. Het persen zelf ging erg goed (zelfs 'heerlijk', na zo een persdrang), met de hulp van mijn vroedvrouw, vroedvrouw Bieke van het ziekenhuis, Tom en de rest van het team. Ik kreeg onderaan verdoving, die zorgde dat ik de knip niet voelde (bij stuitligging wordt er vaak geknipt om zeker alle ruimte te hebben. Anders knippen ze overigens liever niet.). Eerst kwamen Klaas zijn billen en zijn rug te voorschijn. Na 4-5 persweeën, 20 minuutjes persen, werd Klaas om half 12 's middags geboren! Hij mocht fijn bij mij liggen. En nadat hij nog even warm gewreven werd, kregen we zijn eerste kreetjes te horen. 

Om 17u vertrokken we terug richting huis...

De volgende dagen kregen we begeleiding van onze vroedvrouw (een half uurtje per dag) en kraamhulp (3 x 4 uur in de week).

Grote dank gaat uit naar Johanne, mijn vroedvrouw. Mijn vriendinnen en kennissen die me de juiste richting uit stuurden. En natuurlijk, zonder het team van Sint Vincentius was dit nooit gelukt! Ook Bieke, de vroedvrouw van het ziekenhuis, wens ik iedereen toe. Tenslotte ook een dikke kus aan mijn Tom, die al die uren 'mee-puffen' met glans doorstaan heeft :)

Big Blogameetup - 28 maart 2015

Ik zou me inschrijven, alleen, als ik niemand vond om me te vergezellen. Want dat deed ik vorige editie ook. Al was ik zaterdag wel blij dat ik vier andere bloggers kende, waarbij ik, als ik even tot rust wou komen kon gaan bijstaan. 

Eerst vond ik Hilde, die ik kon overtuigen. Vlak er na volgde Ivy snel. De avond voor de blogmeet sloten Kathleen en Kathleen zich bij ons aan. Na mijn werk op de academie, reed ik met vier dames richting Antwerpen.

Bij het binnenkomen kregen we een naamkaartje dat heel slecht bleef zitten en wat ik dus verstevigde met wat decotape uit de goodiebag.

Er kwamen een aantal sprekers, zoals Sound of C, Daisycon en Handmade with Love. Hoewel ik sommige sprekers wel interessant vond, was dit niet het toppunt van de avond. 

Wel heel leuk was het maquilleren door T-LeClerc. Ik kreeg een erg naturelle look aangemeten, door een man die er veel van af wist. Van hem kreeg ik ook nog enkele tips mee en was ik klaar om andere bloggers te ontmoeten! Echt een topper! Wist je dat zij ook beauty@home party's geven?

Na het maquilleren was het tijd om te eten. De rij werd langer en langer. Tijdens het aanschuiven werd er ook een babbelke met de andere bloggers gedaan! 

Het eten smaakte! Alles wat ik graag heb, stond er voor mijn neus klaar om op te scheppen. Al moest ik de zalmwrap wel laten liggen, door de dagen zonder Vlees-actie. Zie hier, een beetje wild op mijn bord; guacamole, pasta met zongedroogde tomaten, fetakaas, mozzarella balletjes met basilicumblaadjes, dipsaus, en tomaatjes. 

Hilde, Ivy en ik kozen ter plekke ook nog een gouden of zilveren tattoo uit, die anderhalve week zou blijven zitten. Al is die tattoo na een nachtje slapen al een beetje aan het afgaan. Tijdelijke tattoo's van hier.

Soetmin had tussendoor nog wat prijzen weg te geven, waar wij helaas niets van wonnen. Toch wel spannend altijd!

Maar na het grabbelen in de overvolle goodiebag, won ik nog de schoonste prijs ooit, een personal assistant! en nee, dat ik geen coach die je doet afvallen, zoals wij eerst dachten

Ik won een knappe vent, die bij ons twee uurtjes komt poetsen, afwassen of strijken. Nu zijt ge jaloers hé! :) #boostyourpositivity

Hier een deel van de inhoud van de goodiebag. Speciaal voor diegene die er niet waren! Nu zijt ge extra jaloers hé!

Op een rijtje: Oreo's, Who's that Girl zak, from lola with love plakplastiek,  Dettol tiptop spray, Daisycon groeipapier, cellulite cup, snoepjes van zoet, doodskopjes van Frisk, Spaas clear lights, Sportdrink, shower gel, tapatiosaus en een armbandje van leer van Bluette (ook mooie riemen!).

Van Omega Pharma kregen we een aparte goodiebag, met superveel leuke producten. Zo zat er douchegel en douchemousse van Bodysol in. Van deze firma zie je ook een roze en een groene bol. Dit is hele leuke lippenbalsem, die ook nog eens super ruikt!

Voor (aanstaande) mama's zaten er producten van Galenco en Bio-oil in. Goed om nog even bij te houden! 

En voor in de zomer wat zonneolie van Bergasol.

In de zak zaten ook nog een hoop bonnen van naaiwinkels en kinderkledingwinkels. Maar ook van Polabora, waar ik heel blij mee ben! Dan kan ik weer wat polaroidfoto's bestellen.

We kregen ook een bon van 50€ van Smartphoto, om gratis foto's, een fotoalbum of andere fotospulletjes van te bestellen.

En een bon van Foodbag, om een etenswarenzak mee te bestellen.

We smulden uiteindelijk nog van het dessertenbuffet, met brownies, passievruchtenpudding, soesjes en donuts. En reden tevreden -en met een goed gevulde auto- terug naar huis!

Wat ik met Davina ruilde op de blogameetup, kunnen jullie volgende week vrijdag lezen!

Blogameetup!

Ik ben ingeschreven!

Gelukkig rijden we met z'n tweeën, misschien drieën, na mijn werk (op zaterdag) door. Voordat ik deze carpool-partners vond, was ik al overtuigd te gaan. De eerste editie was dan ook top! Maar, alleen is maar alleen hé.

Toen ik de inschrijvingsprijs van deze editie zag, begon ik toch een beetje te twijfelen. Gelukkig dat één van de carpool-partners dus al ingeschreven was! Zo had ik geen keus, haha ;)

Nu hopen dat al dat geld goed besteed is...

Kom jij ook?

Blogameetup

Voila, ik schreef me in voor de grote 'Blogameetup'. 

We komen samen in de wasbar in Antwerpen, tijdens de krokusvakantie. Inschrijven en 20€ storten is nodig. Hiervoor krijg je wat drinken en bagels van jackies, cupcakes van rabbits. mmmm, nu al zin er in!

Het is wel een beetje akelig natuurlijk. Ik ken haast niemand.. Ga jij er ook alleen naartoe? Kom dan maar lekker bij mij staan! (ik zie er uit zoals op de foto :) ) En ohja, sorry als ik enkel jouw blognaam ken en niet jouw echte naam..

Hier het facebookevenement.

Tot dan?

Kom dat zien, kom dat zien!

Op zondag 17 juni staat Karen.Stempels onverwachts op de bePARKte oplage in Antwerpen! Dankzij deze gulle en lieve madam.

U hoeft dus niet meer naar Limburgse marktjes te trekken om stempels te bekijken, broches te passen en kaartjes te strelen.. want ik kom gewoon naar jou toe!

Kom zeker eens even langs in mijn kraam, tussen 12u en 18u om even 'hallo' te zeggen... 

Bent u Zot van Antwerpen?

foto uit: http://www.op-reis.com

Het lief is van Antwerpen. Zaterdag ga ik ginds wat soldenshoppen. Het is niet dat ik Antwerpen niet ken. Ik kwam er al vaak en bezocht dan ook de meest gekende winkelstraatjes.

Zo kwam ik al op de Meir voor de Hema, de h&m en de Urban Outfitters. Ik ken ook de Jezusstraat met de Pipoos en de Shanti Bazaar. De Groenplaats weet ik ook liggen, met bijhorende straatjes zoals de Melkmarkt met Akotee en de Vleminckstraat met de Dille & Kamille. Het Braboplein en de Kathedraal ken ik ook. En dan heb je nog de Hoogstraat met Achter De Maan, Zoot en de Krak. Tenslotte weet ik de Nationalestraat met Julija-Shop, Camper schoenenwinkel & Noanoa en hieraan vast de Kammenstraat met de Fish and Chips, de T2 en zo verder. En ik ken ook de Steenhouwersvest met de Episode en de Bazar Bizar.

Kennen jullie nog leuke winkeltjes? 

Achterliggend en enkel wetende door rasechte Antwerpenaren?

Laat me het zeker weten!

Andere suggesties zijn ook welkom..

Bedankt!

Beest op mijn borst

Dit weekend vloog er een beest op mij.

In Antwerpen stad.

Hij zit er nog steeds.

Ik ben er zot van.

Leve kringloopwinkels!

Het shoppen in Antwerpen viel vandaag wat tegen. Buiten wat batterijen vonden we niets. Wel zocht ik in de Nationalestraat een kleine stoffenwinkel met prachtige stoffen (Micheal Miller, Kokka, Echino,..). Iemand van de naailes had me er naar doorverwezen. Als beginner durfde ik er niets te kopen, want mooie stoffen zijn ook duur. Neem er zeker een kijkje, als je eens in Antwerpen komt! Dit is haar blog..

S'avonds neusden we even rond in de kringloopwinkel van Deurne. Dit maakte mijn dag goed!

Ik kocht liefst negen dingen. Knoopjes.. voor 2 cent het stuk! Een goedkoper koopje kan je bijna niet vinden. Ik ben al benieuwd welk nieuw leven ze binnenkort krijgen..

En morgen gaan we naar de kringloopwinkel van Borgerhout. Weer een winkel die ik nog nooit vanbinnen zag en waar ik dus uren kan rondwandelen!

Ik ga verder smullen van mijn Chinese blubberpudding met bessensmaak. Op deze foto geeft mijn vriend zich ook een stukje prijs voor jullie!

Ik zag zo net nog een leuke giveaway met kopjes en een doosje (klik). Veel geluk!

Kijk ook eens bij teveelleuks, hier kan je zelf je prijs bepalen; een zakje of .. leuker kan niet!

En bij Miss Stik kan je een tas met zakjes en zakjes en zakjes winnen!